Hij plaatst het verhaal op een dinsdagavond.
De eerste reactie komt snel.

@Maarten Kloos
‘Je vertelt wat ik zou moeten voelen. Beginnersfout. Show don’t tell!!’

Zijn tweede verhaal plaatst hij op zaterdagmiddag.

@Maarten Kloos
‘Te veel bijvoeglijke naamwoorden en clichés. Over the top! Te weinig leven.’

Die nacht maakt hij een nieuw account aan.

Naam: Linde van Elst
Leeftijd: 24
Profielfoto: een symmetrisch gezicht met zachte lijnen en groene ogen.

Onder een verhaal van Maarten schrijft ze:

‘Die zin over het raam. Dat licht dat blijft hangen. Heel mooi.’

Ze wacht.

'Dank je. Fijn dat iemand het ziet.’

Ze reageert vaker. Kort.
Soms citeert ze een alinea.

Maarten begint haar te taggen.
‘Linde, wat vind jij hiervan?’

Op een avond schrijft hij:

‘Heb je zin om eens buiten het platform af te spreken?’

Ze antwoordt de volgende dag.
‘Leuk. Vrijdagavond bij mij?’

Ze zet twee glazen neer.
Legt het ‘Handboek Stijl’ op tafel.

De bel.

Ze kijkt even in de spiegel in de gang. Strijkt haar haar plat.

Hij staat op de stoep.
‘Ik kom voor Linde.’

Ze knikt. Stapt opzij.

Hij loopt naar binnen, kijkt rond.
Blijft staan.

In de woonkamer wijst ze naar een stoel.
Hij gaat zitten.

'Linde kan ieder ogenblik komen. Wijn?’

Ze schenkt in.

‘Op het schrijverschap,’ zegt ze.

Hij knikt.

Ze schuift een vel papier naar hem toe.

Hij leest.
Een regel. Nog een.
Zijn hand blijft halverwege hangen.

‘Wat is dit?’

‘Je zei: te veel woorden.’

Hij kijkt op.
Knippert.

Ze zit dichterbij dan daarnet.

Versiegeschiedenis