Hupsakee komt thuis en vindt een briefje op de keukentafel waarop staat: Hoi, Hupsakee, heb jij zin om met mij vandaag te gaan zwemmen? – getekend: Joepie. Daar moet Hupsakee over nadenken want eerstens kan hij niet zwemmen en tweedes waar moet dit dan gebeuren?

Hupsakee en Joepie wonen in het Land van Melk en Honing in een tijd dat er nog geen auto’s bestaan en geen telefoons. Elektriciteit is al uitgevonden, maar op de boerenbuiten waar zij leven is daar weinig van te merken. De enige manier om met iemand in contact te treden is er heen gaan of een briefje sturen via de post. Die is ook al uitgevonden.

Hupsakee gaat meteen op stap naar de boerderij van zijn beste vriendje. Alsof hij het had aangevoeld, staat Joepie zijn kameraad al op te wachten bij de hoevepoort. ‘Joepie’ roept Joepie, die zijn naam niet gestolen heeft. ‘Je bent gekomen, Hupsakee!’
‘Ja, hupsakee, hier ben ik’, zegt Hupsakee, die ook niet verlegen zit om zijn naam.
‘Hoe zit het met dat zwemmen?’ vraagt Hupsakee. ‘Weet jij dan niet dat ik niet kan zwemmen?’
‘Tuurlijk, wel’, lacht Joepie. ‘Ik ga het je vandaag leren.’

Zo gezegd, zo gedaan. Joepie neemt twee handdoeken uit de linnenkast en weg zijn ze.
‘Waar gaan we heen?’ vraagt Hupsakee.
‘Naar het poeltje in het bosje’, antwoordt Joepie.
Dat is amper tien minuutjes lopen. Het zonnetje schijnt en al snel komen ze bij het water.
‘Kleren uit’, roept Joepie.
‘Euh’, Hupsakee fronst zijn wenkbrauwen, maar al snel staat hij in zijn nakie en duiken ze in de ondiepe poel.
‘Hupsakee’, roept Hupsakee bij het springen en natuurlijk kan Joepie niet achterblijven en schreeuwt luidkeels ‘Joepieieieie !’

Eerst is het een plenzen van jewelste, maar dan volgt de zwemles. Joepie houdt zijn vriendje vast bij zijn middel en Hupsakee bootst de bewegingen van een kikker na. Al snel blijft Hupsakee op eigen kracht boven en zwemmen de vrienden gezwind naast elkaar.

‘Dat heb je vlug geleerd.’ Als zwemcoach voelt Joepie zich apetrots. Hupsakee wil antwoorden, maar zijn mond loopt vol water. Hij proest het uit. Joepie proest het ook uit, maar dan van het lachen. Later laten ze hun blote basten drogen in de zon. Tja, zonnemelk moest nog worden uitgevonden. Zij kennen enkel de nog lauwe drank die ze elke morgen drinken net na het melken van de koe. Toen was dat héél gewoon.

Versiegeschiedenis

Versiegeschiedenis