Het ijzeren tuinhek piept. De vrouw volgt het grindpad naar de voordeur van het vervallen herenhuis. De eikenhouten deur klemt. Eenmaal in de hal schudt ze haar hoofd alsof daarmee herinneringen verdwijnen.
Binnen is het donker, de lucht is bedompt.
Ze neemt de trap naar boven.
Op de overloop blijft ze een ogenblik staan voor een zwarte deur, waarop een gele sierlijke hoofdletter M is geschilderd. Met haar vinger volgt ze de gele krullen. Dan gaat zij de kamer in, waar zachtgele tinten overheersen.
Het hemeltje van het wiegje, het aankleedkussen op de commode, de vloerbedekking, de gordijnen en het behang hebben dezelfde zachtgele kleur met roze bloemetjes en witte lammetjes.

Ze staat voor de commode, haar hand beroert de nette stapeltjes luiers, handdoeken en rompertjes op de plank boven het aankleedkussen. Op een plankje erboven een verzameling babylotion, zalf, shampoo en andere verzorgingsproducten. Ze ruikt voorzichtig aan een flesje, vervolgens snuift ze de geur diep op. Uit haar gesloten ogen welt een traan. Zorgvuldig zet ze de lotion weer terug op zijn plaats.
Aan de muur naast haar hangt een prikbord.
Aandachtig bekijkt ze hetgeen er met punaises op is bevestigd, alsof dit niet de zoveelste keer is dat zij het in zich opneemt.
Bovenaan hangt het doktersattest uit januari 2017, met daarop haar naam en daaronder ‘à therme 17 augustus 2017’.
Twee afbeeldingen van een echo.
Daarnaast een lijstje met meisjesnamen, in twee handschriften. Achter sommige namen staat een kruisje, bij enkele twee kruisjes. Op één na zijn alle namen doorgehaald. Achter die ene naam staan twee kruisjes en een hartje getekend. Haar lippen vormen die naam een aantal keren geluidloos.
Een geboortekaartje in zachtgeel met roze bloemetjes en witte lammetjes, maar zonder gedrukte tekst met naam, datum, tijdstip en geboortegewicht. In sierlijke letters had zij er destijds ‘Maartje’ op geschreven, met een hartje.
Eronder hangt een rij van zeven hartvormige, handgeschreven kaartjes, lichtgeel. Op ieder kaartje staat dezelfde tekst, met daaronder een datum die telkens een jaar later is dan de vorige.
Ze pakt het gele kaartje uit haar tas en schrijft erop; ‘Lieve Maartje, je blijft voor altijd voortleven in mama’s hart,’ met daaronder de datum van vandaag, 16 augustus 2025. Een traan rolt van haar gezicht op het kaartje en maakt een vlek van het jaartal.
Ze drukt het gele hartje tegen haar lippen en prikt het achteraan in de rij.

Versiegeschiedenis

Versiegeschiedenis